YERCEKIMLI KARANFIL

Biliyor musun az az yasiyorsun icimde
Oysaki seninle guzel olmak var
Ornegin raki iciyoruz, icimize bir karanfil dusuyor gibi
Bir agac isliyor tikir tikir yanimizda
Midemdi aklimdi su kadarcik kaliyor.

Sen o karanfile egilimlisin, alip sana veriyorum iste
Sen de bir baskasina veriyorsun daha guzel
O baskasi yokmu bir yanindakine veriyor
Derken karanfil elden ele.

Goruyorsun ya bir sevdayi buyutuyoruz seninle
Sana deginiyorum, sana isiniyorum, bu o degil
Bak nasil, beyaza keser gibisine yedi renk
Birlesiyoruz sessizce.

           		Edip Cansever
                      (Yercekimli Karanfil, 1957)